Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Yolu izi bilmeyen insanlardan dost olmaz
Eşek gönünden asla giyilecek post olmaz
Rengi belli değildir güneşte kalsa solmaz
Dost burnunu kaldırmış sanki kafdağındaydı
***
tek kelimeyle:çok beğendim...günümüz dünyasında her şeyin çıkar ilişkilerine dayandığı koşulları düşündüğümüzde nokta atışı yapılmıştı...tam puanım panonuzdadır...saygıyla...*****ilknur*
Kutluyorum efendim. saygılar
burnu kaf dğında olanların dostlukları ayaklar altındadır onlar yalnızlığa mahkum olunca anlarlar amma iş işten geçmiş olur kutluyotum nasihat gibi yol gösterici bir şiir anlayana
Burnu kafdağında olanlara ithaf olunur.
Ben birkaç kişiye bu şiiri gönderebilirim; tıpkı şiirinizde bahsettiğiniz gibiler çünkü. :)
Hiciviniz dört dörtlüktü... Albatros Antolojisindedir.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta