Papatyalar açardı bahçemizin tam ortasında.
Çocuklar tırmanmak için koşardı ağaç dallarına.
Annem para verdimi elime, koşardım bakkalın kapısına.
Diğer çocuklar Şeker alırdı, Gazoz alırdı,
Ben her zaman niyet çekerdim aldığım parayla.
Eve gittiğimde annem ne aldın dediğinde,
Şeker aldım, gazoz aldım derdim.
Ta o günden bağlanmıştım şans oyunlarına,
Arkadaşlarım okuldan ayrılmadan önce iş buldular.
Ben aramadım. Uzun süre işsiz dolaştım.
Elbet iş bulsam girer çalışırdım.
Babam pek sevmezdi beni. Serseri derdi.
Oldum olası oda anlamadı beni. Tersledi gitti.
Arkadaşlarım olmadı değil tabi
Bir sürü arkadaşım oldu. Ya benim gibiydiler
Ya da benim gibi olmaya uğraşıyorlardı.
Dedim ya ben pek hayatla uğraşmazdım.
Okulu lisede terk ettiğimde adam oldum sanmıştım.
Madem dedim o tarihlerde diplomam var.
Gideyim de bir işe gireyim dedim.
İş görüşmesine gittim. Bide ne göreyim.
Ben hayatımda okumaya lüzum vermediğimden.
Üniversite mezunu eleman arayan bir yere gitmişim.
Adam beni kapıdan kovmaz mı.
Niye böyle davranıyorsun dedim.
İlanı bile adam akıllı okumamışsın dedi.
Eve döndüğümde saat on’a geliyordu.
Annem yatmış babam beni bekliyordu o gece.
Olmadı dediğimde babamın bakışları.
Beni milyon kere yerin dibine soktu.
Çocukluğumuzdan beridir peşimde sandığım şansımı
Sürekli olarak kullanıyordum.
At yarışı altılısı oynuyordum.
Bir abimiz vardı müthiş bilirdi bu oyunları.
Hiç altı tutturamamış ama. Yinede iyi bilirdi.
Seneler yavaş yavaş geçiyordu.
Askerlikten yırtalım diye attık kapağı açık öğretime,
Tabi akıllı adamız ya biz onu da beceremedik.
Etrafıma baktığımda tanıdığım insanların
Evlenip gittiklerini, çoluk çocuk sahibi olduklarını gördüm.
Bendede gözü olan çoktu ama ben pek yüz vermedim.
Bir gün annem geldi yanıma, Annem pek sık konuşmazdı.
Ama söz söyledimi, kulak kesilmemek için sağır olmak lazımdı.
Evlat yaşın geldi evlen artık dedi.
Bu arada askerlikten de bir yolunu bulup kurtulduk.
Bir düğün yapıldı. Bizim sütçünün küçük kızıyla.
Demiş idim anneme yakmayın şu kızın başını.
Meğer Babamlar kendi aralarında konuşurlarmış.
Evlenirse bu çocuk düzelir diye, Evlenince çocukta lazım.
Annem illa olsun dedi. Bizde söz dinledik yaptık.
Evliliğim sürece eşimin babasının yanında sütçülük yaptım.
İşler iyi gidiyor derken. Kayınpederin ineklerine nazarmı deydi ne.
Hepsi yemden kesilip teker teker öldüler.
İşler malum kesilmeye, kazanılan para yetmemeye başladı.
Kayınpeder merdiveni dayadı iflasın baş duvarına.
Yeni bir iş aramam gerektiğine inanarak ayrıldım.
İş bulamayınca aldım elime bir sandık
Başladım boya yapmaya. Her gün zapıtalardan kaçıyorum.
Şimdi elimde sandık dolaşıyorum İstanbul’u baştan başa.
Ah ne büyük hayallerim vardı.
Ah birazcık aklımı kullansaydım şimdi lostra salonum olurdu.
Kayıt Tarihi : 24.4.2003 00:41:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!