Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Hayatımızdan gün gün dökülüyor yapraklar ve her yaprak dökülüşünde bir adım daha yaklaşıyoruz sona.
Hayat ile olan kavgalarımızı, özlemlerimizi, sevinçlerimizi, mutluluklarımızı, sevgilerimizi paylaşabildiğimiz tek güzellik şiirlere dökebilmek.
Kaleminzi de bunu ne kadar güzel söylemiş. Başka ne isteriz ki.
Kutluyorum kaleminizi ve yüreğinizi. Saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta