Kaf dağlarından daha derdim yücedir yüce
İçimi paralamış yetinmez kaldım güce
Gezerim beyhoş gibi her mahalle her küçe
Tür dağı eşit olmaz Ulu dağı geçmiştir
Taşıyamam ağırdır yüklenen derdim çoktur
Sanmayınki gülerim dertsizzim gamım yoktur
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta