Çok uzaklar çağırdığında gitmelisin
Ve duymalısın menekşe yapraklarının sesini
Yok oluş kadar acı versede yüreğine
Okumalısın yok oluşunu onun gözlerinde.
Kırılan onca cam batınca avuçlarina
Kalbini görmelisin! temizle sevginle.
Ayrılık otları sarmasın ruhunu...
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta