Ben ona vurgun,
O, sanki gözümde Zümrüd-ü Anka.
Onun ise gözü hep yükseklerde; Kaf Dağı'nda.
İşte diyorum ya, o yüzden;
"Mutluluk denen masal Kaf Dağı'ndaymış meğer"
Hayır, yeise düşmedim, asla,
Sadece takatim yok ona ulaşmaya.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta