Nokta da özlenirmis, virgülsüz bir hayatta!
Gidenler gelmez...
Gözyasi dinmez...
Yollar dönülmez...
Ilk degil, son mudur?
Hep hata... hep hata...
Bulbuldur hikayede hep ve tek seven,
Guldur zalim olan onu kanatan,
Oysa ki gul, damardan, hep kanamaktadir,
Icten ice bulbule derinden yanmaktadir,
Bulbul sarki soyler icini doker,
Gulse kederini icine ceker,
Çocuktum...
Özluyordum...
Evcilik oynarken, o hayalle oynuyordum.
Bekliyordum parklarda...
Yollara bakiyordum!
Gelmiyordu, üzülüyordum,
Ey gönül nedir derdin?
Bir gün önce neseliydin!
Neden birden kederlendin?
Apansiz bir uyanisla,
Bir mechule cevap verdin!
Uyanmak ne aci: sesini duyup yüzüne bakamadigim bir rüyanin sabahinda...
Sen yaş olmak istiyormuşsun bulutlardan akan,
Hayat bu ya...
Aşagilara indikçe gözyaşi oluyorsun!
Inceden bir sitem...
Ruyada bile anlayamiyorum, neden? ? ?
Seven, sevildigini hissedemiyorsa onun sevgisi yalandir!
Sen ve ben yoktur; askta biz vardir!
Akitilan göz yasi dört gözden akmiyorsa;
Derindeki bir yara çift kalbi yakmiyorsa;
Yürekteki gerçek göz yürege bakmiyorsa;
Bosa geçmis zaman, tam bir hüsrandir!
Duruyorsa kubbeler, alcak eli degmeden,
Ayaktaysa milletim, şerre boyun egmeden,
Sevdirdiysen ölümü, kefen bile giymeden,
Bir çırpıda Cennet'e ucmandandir sehidim!
Bakiyorsam tarihe, yüregim gam dolmadan,
O sendin...
Gelecektin!
Kendimce umutluydum,
Ve mutluydum...
Hic sormadan bekledim.
Sense yine gelmedin!
Yurek caresizlik girdabinda cirpindiginda,
Akil durur,
Zaman durur,
Aglamaktan gozler kurur...
Pencelemek istersin aciyi,
Bosluktur eline gelen!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!