Kadrini Bilmedim Zamanın

Kadrini bilmedim zamanın, sattım üç kuruş keyfe
Meğer canıma ipmiş, boynum doladım, neyleyim

Saat dedikleri cellâtmış, tik tak diye güler yüze
Her vuruşu tokat, yüzüme çaldım, neyleyim

Şarap içtim unuturum diye, o da güldü meğer,
Sarhoşluk bile yalan çıktı, ayılttı puşt, neyleyim

Dünya meyhane sanmıştım, hesabı sonra keserim
Garson felek erkenden geldi: “Öde” dedi, neyleyim

Gençliğe küfrettim kaçınca, ihtiyarlığa sövdüm gelince
İkisi de el birliği etmiş, beni siker, neyleyim

Ney gibi üfledim içimi, kamıştan beter kırıldım
Sesim çatladı, sözüm kaldı, meyhane duvarına neyleyim

Son durak mezar diyorlar, adres belli, yol tek yön
Biletimi cebime koydum, vakti gelince binerim, neyleyim