Yerle yeksan olmuş
Dostluk,komşuluk,akrabalıklar
Kardeşlik bile
Dargın insanlar mezarlığına dönmüş
Güzelim memleket
Sonu olmayan sevdamızda,
hep bir bir suçlu arayıp durduk
ve bulduk
Tek suçlu aşkımızdı
Vurdun ters kelepçeyi
getirdin aşkımızı uçurumun kenarına
Suda yürüyor ruhum
Musa sanıyor kendini aptal
Aşkın deryasında
Oysa bir asası bile yok,denizi yaracak
Kirlendikçe insanlık;
Kirlendikçe insaniyet,kalmadıkça vicdan ve merhamet...
Yanarken ormanlar,
Yağmadıkça yağmur ve kar.
Korkarken vahşi insanlıktan,hayvanlar,
Bir hamal olaydım,bir hamal
Taş olaydı,Demir olaydı yüküm
Nasır tutaydı elim,varsın büküleydi belim
Eziyet ve yükü altında ezileceğime ezim ezim
Nankör nasır yüreklilerin
MUTLU ŞİİR:Şiir Kadir ÜNLÜ:30/7/18
Gülünce nasıl da getirir baharı,
İçleri ısıtan,
Gülen kadın yüzleri,
Unutursun;
İçerim sabaha kadar aşkının şerefine
Masamda aslan sütü ve anılar sevgili
Bilmem bu kaçıncı,sensiz geçip gidiyor
Bensiz hayatında,mutlu yıllar sevgili
Utanıyorsa doğmaya Güneş
Parlamıyorsa pırlanta gibi Ay Dede,eskisi gibi
Kararmışsa gök yüzü,solgunsa yıldızlar
Sadece
Felek cırnağını taktı bağrıma
Acılarla geçiyor nafile ömrüm
Kırdı hâyâlimi aşk verdiklerim
Acılarla geçiyor nafile ömrüm
Hep yanımda...
hep yakınımda hissederim seni...
Nasılda yaşarım seni sensizliğimde,
senden habersiz bilemezsin,
Narin Sevgili ..!




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!