Kadir Tozlu Şiirleri - Şair Kadir Tozlu

Filiz kızımı gördüm
Gözlerim yaşla doldu
Günlerdir neredesin?
Meraktan benzim soldu

Nete hiç uğramadın

Kendi özel yüreği güzel
Bizlere sevgiyi öğreten
Sevgi öğretmek hüner ister
Sevgi ustası Kadir Babam

Yeri doldurumaz asla

Güzel kız, çiçek perisi
Çatık kaşların ne arar
Biraz gül, gelir gerisi
Üzgün duruş kime yarar

Kanatların çiçek midir?

Bir yıl veya daha uzun süre uzak kaldığımda özlerim çocukluğumun geçtiği o harika doğa parçasını...
Yem yeşil fındık bahçelerini, mas mavi denizini...
Ve sevecen insanlarını...
Eli öpülesi büyüklerimi, akrabalarımı...

O da bir anne yarısıydı...

Seni Seviyorum Çünkü
Sen her şeyin,
Özellikle sevgilerin
En güzeline layıksın…

Seni seviyorum çünkü

Hep isterdim…
Resmiyet olması gerektiği yerlerde kalsın…
Dostluk kardeşliğe dönüşsün…
“Kızım” demek için, “oğlum” demek için
kan bağı gerekmesin.
Yüzlerini göremesek de,

Aşkla başımız artık hiç de hoş değil
Sahil boyundaki yamaçlar boş değil

Aradım yok, nerede aşkımızın yolu
Beton yığınları sardı ya sağı solu

Havva kızımdan mesaj var
Sevgisi içimde çağlar
Dedi bana 'babacığım'
Gözlerim duygudan ağlar

Yanağı gamzeli kızım

Sordular neden solgunsun
Dedim ayrıyım aşkımdan

Dediler üzülmeyesin
Umudun yitirmeyesin
Kavuşturur yüce Mevla’m

Ne çok şeyi paylaştık, ne çok dertleştik
Kalabalıklar dolusu yanyana olduk
Sevgilerin yalan olduğu ortamda
Birbirimizde baba-kız sevgisi bulduk...

Bir çelmeye takılıp tökezlediğimde,