Kadir Orakçı Şiirleri - Şair Kadir Orakçı

EHLİYETİN DE YOK, AMAN SÜR YAVAŞ!!!

"Yazmayım" diyorum, yazdırıyorsun;
Sabrımı zorlayıp, kızdırıyorsun;
Bak yine ağzımı bozduruyorsun;

ANKARA’ M

Ne ayrıldık seninle, ne de bir kez darıldık
Belki seni de yaktı yüreğimdeki yaram
Yıldızlar kaybolunca karanlığa sarıldık
İki kardeş gibiydik biz seninle Ankara'm

ANLARSIN

Nasıl anlatsam sana gençliğin bittiğini;
Yaşın kırk'ın üstüne çıktığında anlarsın...
Saçına ak düşünce, neler kaybettiğini;

ANNE/BABA

Nasırlı elinde üç tane ekmek
Bir adam geliyor yorgun ve yavaş
Kolay mı hayatın kahrını çekmek
Helal lokma için bir ömür savaş

Gırla gidiyor

Dünyaya gelenin menzili aynı
Zengini en lüküs turla gidiyor
Kimi de fakir ya, bükülür boynu
Garibim bağrında kor la gidiyor

GİTME GÜLÜM

Binme sakın o uğursuz trene
Etme gülüm... çok özlerim ben seni
Kurban olam seni bana verene
Gitme gülüm... çok özlerim ben seni

GÖK GİRSİN KIZIL ÇIKSIN!

Herşey ortadoğu'da İsrail'in oyunu
Güdüyorlar dağ bayır Eset denen koyunu
Kurutmak sana düşer kahpelerin soyunu
Sen ki düşman sırtında şaklayan kızılcıksın;

GÖRDÜK BİZ

Doğru sözdür duvarlarda asılı
Anısıyla iz bırakan gördük biz
Haysiyeti beş paralık; hâsılı
Anasıyla iz bırakan gördük biz

(Mardin den başladım Hakkari, Ağrı
Hasretten kor olur sevenin bağrı
Erzurum, Erzincan, Başkent'e doğru
Giderken yolumuz Sivas'a düştü...)

GÖRMÜYOR ŞİMDİ

Nûr-u cemâlinin pervânesiyim,
Âmâdır gözlerim, görmüyor şimdi.
Aşkının mecnûnu, divânesiyim;
Ağyare bu aklım ermiyor şimdi.