Ey Kadir Mevlâ ben aç-perişan-biçareyim!
Kulun hakkımla gidiyor hacca ol Kâbe’ye...
Lokmamı-ekmeğimi çalan Mekke yolunda
Ne evim ne barkım var yaz-kış ben bu haldeyim.
Patron-ağalara veren Mevlâ hani bize,
Bu ayrım bu kayrım bu zorluklar neden bize?
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




realist bir çalışma olmuş... kaleminizin gerçek üstücülüğü yine kendini göstermiş sevgili üstad.... selam olsun yüreğinizden dökülenlere...
Şiir çok doğru... Çünkü gün bu istismarcıların günüdür ve hiç bir zaman olmadığı kadar da pervasızca bu uygulamalarına, kandırmacalarına devam etmektedirler...
Yüreğine, kalemine sağlık sevgili Mehmet Çobanoğlu........
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta