İlk ne idiysen,bu gün’de o sun
Maşallah yavuzcan billâhi sana
Yüreğin dilerim aşk ile dolsun
Vallahi aşk olsun yavuzcan sana
Kanaat’le sabır,harmandır sende
Varsın yansın yürek ahmak’lığına,sen tevbeni bil!
Tutuşsun! Yandım! dese,kanma! Koşma! İmdâd! e
Sabr ‘ın maskara’sıyım,gönlümün yüzkara’sı
Kulak verme aman ha! Ardındaki feryâd’e
Bu yürek değimliydi bakmayan göz yaş’ına
C ânan’ı bilmezsin geçmeden candan
E y bed baht cân! söyle! cânân neylesin
L eyla mecnun’suz sanma olurdu cânân
A şk şarabından nasib sizmişsin
L eyla nın cânân’lığı, sende bir yalan
İblis'le güreşme baş edemezsin
“Kayaoğlu nerde sende o yürek
Rahman'a sırt dönüp,peşrev çekersin
Ne pazun var,ne takatin,ne bilek
Yuttururlar er adama dilini!
Taklid-i iman’a uymadın neden?
Aklettin! kantar’a koydun her şeyi
Kefe’yi doldurup boşalttın neden?
Araştırıp buldun gördün her şeyi
İzzet’i,şeref’i,O’nun yanında
Yâr yâr hamdım sana,Yâr
Sabrım sana,şükrüm sana,duâm sana Yâr
Ben derdimi kime deyem,senden gayrı kim?
Kalbim bilen,gönlüm bilen,âbidinim Yâr.......
Ağu’lu aş’ın olsun, kaygısız başın olsun
Daim ap’ak kalası, dimdik bir başın olsun
Yalnız’lığında “ a yar “ yar ‘ in yoldaş’ın olsun
Dört kol taht-ı revân'ın,dört mert omuz yüklensin.
Ahir saltanatına dört müşahit eklensin
Hayallerimde sen,düşlerimde sen
Düşmezsin aklımdan,bunu bilesin
Her şey senle dolu,seninle bilsen
Kalbim sende atar,bunu bilesin
Sen gideli buralarda hayat yok
Dost sanıp “adem”e yüreğim açtım
Her “ademoğlu”nun ardına düştüm
“Beş” paha edene, “yüz “ paha biçtim
Ne ahmak imişim, yanılmışım ben!
Mayamız böyleymiş,kandık âlem’e
Yâr “ vefâ ‘lı,kul vefâ’ sız
Öyle ise medet! neden?
Vefâ göster ey vefâ ‘sız!
Yâr imdad’ a yetişmeden….




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!