hep umudum vardı sana dair biliyorumdur var olduğunu birbirimizin için dünyaya geldiğimizi
kader çizgilerimizin bir yerde kesileceğini hissediyordum ,
ve sen benim dualarımdaydın ismini saçlarının rengini
gözlerinin derinliğini ellerinin avuç içlerinin sıcaklığını bilmiyordum
ama var olduğuna emindim ve en karanlık günlerde kocaman yeislerde bile senin bir gün karşıma çıkacağın umudum oldu benim.
Beş saniye yeterli oldu yüreğine dokunduğum beş koca saniye... KBB
BEYAZ KARTAL
dünden kalmış,
bugünden yorgun KULUM,
ŞİİR BENİM EN ZEMZEM SUYUM,
değirmenlerimi doldurdum.
ÖZGÜR TUTSAK (bilemedim)
BİLEMEDİM;dünya nedir ?dünyalık nedir bilemedim.
bilemedim;pazar nerede ? alan kimdir, satan kimdir bilemedim.
bilemedim;giden ile duranı,seven ile unutanı bilemedim.
bilemedim;neyin saf, neyin karmaşık olduğunu,
İşte bu kumsala yazdığım her söz,
senin kıtanda bir sahil kasabasında,
dilini ve bayragının rengini hiç bilmediğim bir ülkesin,
ve ben seni senin hiç bir sokagını bilmeden Sevdim.
kadir berat
hiç bilmediklerimle en iyi bildiğim bir şehirde,
en iyi yerde olmaktansa,
en iyi bildiklerimle hiç bir bilmediğim bir şehirde,
olabildiğim yerde olmak daha güzel.
Kadir Berat
son kez yüzüme bakarak görüşürüz dediğinde bir daha hiç görüşmeyecegimizi ikimizde biliyorduk.
bu gerçek beni kahırediyordu ama elimden hiçbir şey gelmiyordu.
gitmeyi istemiştin ve ben gitmeyi isteyenlerini durduracak hiç bir gücün olmadıgının farkındaydım.
başka bir zamanda başka bir yerde karşılaşmış olmalıydık biz.
yakalanma kaygılardından uzak;, şüphelerden uzak olarak.
şimdi yakınmanın da alemi yok.
Gitmek istiyor canım hayatın bittiği yere,
tamda alışmışken yaşamaya binbir heves ile,
seninli umutlar eşliğinde... Kbb
çevremdekilerin içlerinde beş kuruşluk hırsları ile el altından satmış buldum onur huzur ve gururunu,
şiir yazmak gelmedi içimden mahlasım küfürbaz diye gıybet kargosu dillerinden dillerine taşındı.
düşündüm düşünce yollarımı aşındırdım lakin insanlar neden paranın esiri oldu anlayamadım.
bazıları derki kadir bizden çok şey öğrendi hal bu ki
o salaklar yıllarca benim elbiselerimi giyip açıkta ki kıçlarını gizledi..
şimdi daha anlıyorum,
boş insanları anmaktansa bırak kadom sayfalar boş kalsın,
hiç bir şey yapmazsan,
çocukları eğlendirmek için uçak yaparsın.
bir rüzgarda sayfalar raksa kalksın,
bir kıvılcımla okuduğun kitaplar yansın,
bırak kadom sen zikrin kadar adamsın.
YAĞMURLAR BİRİKTİRDİM YOKLUĞUNDA,
YANGINLAR YAŞADIM UZAKLIĞINDA,
GELİŞİNİ KUTLAMAK İÇİN BİN BİR UMUT BİN BİR SABIRLA,
BIRAKTIĞIN YERDE BEKLİYORUM BEN...KBB




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!