Başımdaki yastıktır mapusane
altımdaki döşek,
üstümdeki nevresim
akşamın karanlığında aydınlanan ampuldür
yirmi beş voltluk soluk umutlardır
sabahı getirecek olan sabırdır
bitmez tükkenmez bir hasrettir
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta