Kadınlarımız Şiiri - Afacan Dilekçi

Annemin biz çocukken anlattığı masallarda,
Kadın kahramanlara geldiğinde,
Gözlerinin parlaması geliyor aklıma...
Adanmış nice destansı ömür, kadınlarımız;
Binlerce yıldır dört duvar arasına hapsedilen!
Bilimden…
Sanattan…
Edebiyattan yoksun bırakılan;
Kırılan kalplerini,
İncinen gururlarını,
Yıkılan hayallerini tamirde,
Yeni umutlarını yeşertmekte usta kadınlarımız! Asırlardır süregelen
Zekasını, yeteneklerini
Varlığını ispat çabasında;
Sevincinde, hürriyetinde kısır,
Hüzünde doğurgan kadınlarımız...
Daha bluğ çağına girdiğinde,
Dedesi(!) yaştakilere nikahladığımız,
Geleceğini çaldığımız küçük(!) kadınlarımız.
Sırtında dünyanın yükünü taşımıyormuş gibi,
Bir de hayattan acımasız darbeler alan kadınlarımız. Makus talihiniz bir gün değişir mi?