Mavi dövmeleri
Ve bitmek bilmez yasların çürük izleriyle
Durup ateşe bakıyorlar.
Rüzgâr estiğinde hepsi ürperiyor
Göğüsleri değiyor toprağa
Ellerinde yanan odunlar taşıyan kadınlar
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Kadınlar ki, analar, bacılar, sevgililer ve hep hayat verirler... ve en çok da acı çekenlerdir...
Ne yerinde betimlemeler.... Tende hissettiren...
Saygılarımla kutluyorum...
Mükemmel. Yüreğine emeğine sağlık.
Etkilendim, harikulade.
tebrikler..
Kadınlar kendi iç alemindeki güzelliğin,yeryüzündeki tasvirleridir..Tıpkı mavi gibi.
kadınlar susmasını iyi bilir...
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta