Bir kadın;
Simsiyah saçlarından ölümü düşürüyor yere.
Acının ihtiyatsız rengi,
Ansızın hayatla çelişiyor.
Doğmuş olmanın hezimeti kaşı, gözü iken sadece,
Bir de başına yaşamak denen şey çıkıyor.
Yaşamak, günün hangi vakti güzelse
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta