Kadınım Benim Şiiri - Salim Erben

Ey benim ömrümün dilsiz lisanı,
Zamanın üstünde bir rüya gibi.
Sende vücut bulur ruhun vatanı,
Aşkı baştan yazan bir alem gibi.

Hangi mısra sığar senin bendine,
Çözülür içimde o kördüğüm de.
Gözlerin çağırır beni kendine,
Sonsuz sükûtunda kaybolur günüm.

Gece saçlarından süzülen aydın,
Gönlümün çölünde açan tek çiçek.
Sen benim ezelden kalan tek paydın,
Yalanlar içinde en berrak gerçek.

Eşsiz zarafetin durur teninde,
Mevsimler eğilir bakışlarında.
Kaderin o gizli kutsal elinde,
Akarsın ömrümün nakışlarında.

Benim kadınım ey ruhumun eşi,
Sanatın elinden dökülen şiir.
Senle tamamlanır ömrün güneşi,
Seninle var olur şu koca şehir.