Sonsuz uzay boşluğu gibi
Karanlık dünyama doğan güneşim,
Sevgiye hasret,
Buz tutan yüreğimde açan karçiçeğim
Çölde kuruyan kaktüse,
Can veren,
Renkli çiçekler açtıran
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Kadınına beslediği sevgiyi adeta haykırarak büyüten cesur yüregi, bu sevgiye layık olan kadını ve güzel şiirinizi selamlıyorum...Tebrikler...Ümran Tokmak
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta