Seyrek gülüşlerin olduğu zamanlarda sevdim seni,
Ağızdan çıkan kelimelerin kıymetli olduğu zamanlar,
Bir kelime bile etmeden nasıl da yakardın beni
Konuşmanın imkânsız olduğu o siyah beyaz yıllar.
Uğrun bakışlarla tenha yerlerde baktım gözlerine
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta