Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Üstad çok güzel bir serbest şiir olmuş, konusu da mükemmel, kaleminiz daim olsun...
akşamı kanatlarında taşıyan sesi
Hoyrat bakışlarda saklar kendini
bahar yorgunluğunda ince sızım
Merhamet asmalarının çiçeğinde,
Solgun akşamın
handelerinde açar kadınım.
kadınım,
aksamın sessizliginde gelir bana
Zarif bakışın armağanı gibi
taşar savdamız kalbimizde
Aziz bir hatiranın eşliğinde.
kadınım hayatın nefesi
kadınım gozlerimin hayali.
Bu güzel şiirinizi Tanju Okan'ın KADINIM şarkısını gönül sesime ekleyerek okudum.Daha bir muhteşem oldu.BULABİLMEK, BULDUĞUNUN DA KIYMETİNİ BİLEBİLMEK ÇOK, AMA ÇOK GÜZEL.Kutlarım. Tam puanımla listemde.Her şey gönlünüzce olsun...
Yanındayken bile hasret duyulan hayatın anlamı sevdaya adını veren kadın... Çok yalın ve çok güzel. Tebriklerim saygımla...
Kadınım,
Varlıgını anlatamam sana
Sert bakışlarda merhamet
Mavi denizde gözyaşlarını ıslatır
Kadınım, hayatın yosun rengi.
Kadınım, güneşin renginde saçlarını tarar.
Günaydın İbrahim Bey,
Bazı insanlar vardır insanı kadın olduğuna pişman edemese bile '''Ahh bende erkek kuvveti olacaktı ki'' dedirtir..
Bazı insanlar da vardır ki; benim gibi şanslıdır onlar, ne güzel iyi ki kadın olarak gelmişim dünyaya detirtir...Sizin kadınınız da eminim ne mutlu bana diyordur..Çünkü kadının ifadesine dair tüm manaları öylesine sade anlatmışsınız ki; düşüncemde bir beden değil bazen sakin bazen hırçın bir deniz belirdi....
Saygılarımla
YÜREGİNE SAGLIK ABİ AŞK İNCE İNCE DÜŞMÜŞ DİZELERİNE SAYGI VE SELAMLARR
aksamın sessizliginde gelir bana
Zarif bakışın armağanı gibi
taşar savdamız kalbimizde
Aziz bir hatiranın eşliğinde.
Güzel dizeler severek okudum.Cani gönülden kutlarım sayın Hocam. tam puan. sayğıyla
İbrahim bey yine güzel bir şiir okudum, emeğinize sağlık.
Çok hoş bir şiir. Can-ı gönülden tam puan ile terbikler. Yüreğiniz dert görmesin. Kaleminizden mürekkep eksilmesin. Saygılarımla listemde.
Yüreğine sağlık çok güzel selamlar
Kadın, sadece anneler, sevgililer günü gibi günlerde hatırlanmamalı. Bu tür şiirlerle sürekli gündenmde kalmasını sağlayarak yaşamdaki gerçek değerine kavuşmasına katkı sağlanmalıdır.
Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 105 tane yorum bulunmakta