Kadına Şiddet Şiiri - Afşin Dualı

Kadına şiddet erkeklik,
Şeytana ne gerek..!
Seni sırtında taşır elden ayaktan düşünce,
İki kuruş getirdin ne gerek kibre..!

Vicdanın mevt olmuş, ruhunda bin bir leke,
Nâ-merd eli kalkınca, arş titrer bu kederden!
Yükledin omuzuna, bitmez bu ağır yükle,
Kurtuluşun yok artık, bu kanlı kasvetten!
​
Vurduğun kadın ana,
Hani cennet ayakları altında!
Annene duyduğun şefkât nerede..?
Vicdanınla çoktan ölmüşsün bile..
​
Kullanılır eşya oldu kadınlar,
Ne acı.! senin bile yükün onun omuzlarında,
Temizler seni baştan aşağıya,
Sense onu edersin al aşağıya..!

Vicdanın mevt olmuş, ruhunda bin bir leke,
Nâ-merd eli kalkınca, arş titrer bu kederden!
Yükledin omuzuna, bitmez bu ağır yükle,
Kurtuluşun yok artık, bu kanlı kasavetten!
​
Ruhuna çöktü zulmet, duyulmaz oldu feryat,
Bî-çare bıraktığın, bir canın ahvâlidir.
Bu karanlık düzende, bitmez mi artık feryat?
Kırdığın o nazik kalp, Hakk’ın bir timsâlidir.
​
Hicap duymaz mısın hiç, bu kara cüretten?
Düşeceksin bir akşam, o mahşerin diline,
Sıyrılamaz bu ruhun, ağır bir kasavetten,
Düşersin bir gün mutlak, o mahşerin diline.