Kadın, hayatın orta yerinde
_Çevresi tel örgü..
__Nazarında dünya,
__Yaşanılmayacak bir rüya...
Toprak, yaşamın kaynağı
_Ezilir, sırtındaki yükün ağırlığında
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




'KADIN TOPRAK OLDU-TOPRAK KADIN- bu kadının iyi bir çiftçi olduğundan eminim'
Ne güzel ifade etmişsiniz..kadın ve toprak 2 ana,fedakar ve hep verir...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta