Şemsiyesiz yürümeye çalışıyordu dert sağanaklarında
Tepeden tırnağa sırsıklam olmuş kurumuyordu teni,
Kurumuyordu gözleri.
Bir birine karışmış hüzün yumağı olmuş,
Yuvarlanıyordu yaşamın önünde,
Yapayalnızdı kalabalıklar içinde.
Ve yorgun…
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta