Bütün kelimelerin ve cümlelerin kifayetsiz kaldığıdır, kadınların paptya çiçeği sevmesi. Her papatyanın yaprağı bir tarafı zehmeriyken, bir tarafı ise ilkbahar gibidir.
Tıpkı seviyor, sevmiyor ve yaprağından koparıldığı gibi...
Sen de benim için papatya çiçeğinin koparılmayan ve solmayan yaprağısın...
Papatya çiçeği ilkbaharda yağmur damlacıklarıyla boğuşup ihtişamını yaşarken, gün yine yeniden güneşin ışıltılarıyla seni bana agırlıyordu...
Sonra sana bir sırrımı söyleyeceğim.
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta