Sayfalarını çeviriyordu içinden hayatın,
Kaç kez terkedildiğini saymadan,çabuk
Tek mavilere morlara takıldı...
Mavi ilk kızlığıydı,kırmızı değil..
Türküleri koptu geldi içinden
Açık mavi,koyu mavi,mavi mavi..
Belki onyedisi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




tadina varmak icin birkac kez okudum, cok cok guzel olmus,, ,,
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta