ay kokuyor teni denizin
yıldızlar, ter pıtrak..
rakı sofrasında martılar…
ben uçuşmaktayım…
kadın kokuyor tenim…
nefesim derin…
kokunu içime sindirmekteyim…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




tenimden sen gectin....tek kelime ile harika.....
siirde kayboldum...kutluyorum
Küçük bir çalışma ama anlamı büyük bence ve düşündüren bir şiir kutlarım
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta