Ağaç olur kereste
Çiçeği koparır severse
İnsan harcar büyük bir hevesle
Kula kulluk gelirse
Yobazlar sarıp sarmalar kadını siyah bir bez kafeste.
-l-
'yok olmak üzere çıktığım koşuda
h e r - m o l a d a
bana su veren biridir sevgili
öpmeye / sevmeye
Devamını Oku
'yok olmak üzere çıktığım koşuda
h e r - m o l a d a
bana su veren biridir sevgili
öpmeye / sevmeye




Bu kadar "basit"
Çelişki...
"Ya kafes",
Ya hürriyet...ve onur...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta