Ağaç olur kereste
Çiçeği koparır severse
İnsan harcar büyük bir hevesle
Kula kulluk gelirse
Yobazlar sarıp sarmalar kadını siyah bir bez kafeste.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu kadar "basit"
Çelişki...
"Ya kafes",
Ya hürriyet...ve onur...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta