Ağaç olur kereste
Çiçeği koparır severse
İnsan harcar büyük bir hevesle
Kula kulluk gelirse
Yobazlar sarıp sarmalar kadını siyah bir bez kafeste.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu kadar "basit"
Çelişki...
"Ya kafes",
Ya hürriyet...ve onur...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta