Toprağın derininde uyuyan o sessiz tohum,
Bir kadının eli değince uyanır uykusundan.
Güneşin her sabah yeniden doğuşundaki o azim,
Alır rengini bir yüreğin bitmez tutkusundan.
Bir fırtına kopsa, önce onun saçları dalgalanır,
Ama sarsılmaz o kök, tutunur hayatın bağrına.
Kara gözlüm bu ayrılık yetişir,
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,
Devamını Oku
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta