Toprağın derininde uyuyan o sessiz tohum,
Bir kadının eli değince uyanır uykusundan.
Güneşin her sabah yeniden doğuşundaki o azim,
Alır rengini bir yüreğin bitmez tutkusundan.
Bir fırtına kopsa, önce onun saçları dalgalanır,
Ama sarsılmaz o kök, tutunur hayatın bağrına.
Şefkat dedikleri, bir bakışın gölgesinde saklanır,
Dünya döner durur, bir umudun yarın hatırına.
Parmaklarında saklıdır medeniyetin ince nakışı,
Zarafetle örülür en sert taşın bile soğuk yüzü.
Bir nehrin akışı gibi duru, bir dağın bakışı,
Aydınlatır en kuytu gecede, sönmeyen o gündüzü.
Zaman geçer, isimler değişir ama o ruh baki kalır,
Kimi zaman bir direniş, kimi zaman derin bir sükût.
Hayat, onun attığı her adımda yeniden canlanır,
Kadın; varlığıyla gerçeğe dönüşen en güzel umut.
Sinan Bayram
Sinan BayramKayıt Tarihi : 8.3.2026 16:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!