kadın insanım ben dağlar taşlar ile adamlar
ananız, bacınız, kızınız, kadınınız benim
elimden karışır çorba, aş olur
dikenli yolları adımlarım ova bulur
severim insanı anayım ezeldeki ruhumla
bağrıma basarım yavrularımı kollarımla
başımı kah yemeni örter, kah eşarp
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta