Kadın;
Dudağının kenarına kıvrılmış bekleyen sözlerle
Kalbinin bir köşesinde uyuttuğu hüzünlerle
Hayalinde sakladığı sevinçlerle
İçi yıkılsa da kendi ayakta
Kalbi kırılsa da içi buruk bir afta
Bir kadın daha doğurup gözündeki yaşta
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta