Arsızlığında, aldırmazlığında, aşifteliğinde, orospuluğunda, saflığında, aptallığında ya da kutsallığında çok kadın sevdik.
Sevmek içimizde vardı. Yaratılıştan armağandı...
Aldığımız tadlar, duyduğumuz hazlardı bizi yaşatan; bizi biz yapan kadınlardı.
Bir kadında doğmak, bir kadında yaşamak (bir kadını yaşamak ya da...) , ölmek bir kadında...
Bir kadının erkek yüzüydüm ben!
Yüzsüz halimde, bir kadında hiç kimseydim...
Her gün bu kadar güzel mi bu deniz?
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;
Devamını Oku
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta