Kadın Asla Arkaya Bakmaz
Seni terk ederken bir heves, bir merak, bir heyecan içindeydim. Ne bahaneler uydurmuştum. Sevgisiz, saygısız, ilgisiz derken sana, başka birinin varlığını hissetmiştin. Hakarete vardırmıştım kıskançlığını. Ne büyük nankörlükmüş oysa benimkisi.
Seni terk ederken ne hale geleceğini ve hatta ne hale geleceğimi bile düşünmemişim. Zedelenen onurun, kırılan gururuna rağmen kötü dememişsin, dedirtmemişsin bana, asil davranarak.
Soruyorum sıkça kendime; 'iyi mi yaptım? 'Hayır, hayır! Defalarca hayır! Zaten çok sürmedi, ben de terk edildim tükenince. Dayanamadım düşük sınıflı köhne otellere. Şimdi kapsız, kacaksız, bardaksız, duvarlarında sesimin yankılandığı küçük bir evde eskiciden alınma çarşafsız bir yatakta hatalarımla yüzleşmeye çalışıyorum.
Her an yanıbaşımda yatmasaydı
Ben bu yükü taşıyamazdım
Sevinçlerime biraz hüzün katan odur
En çaresiz anımda
Issız bir dere kenarını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta