Kadın Şiiri - Şiir Yüreğim

KADİN
Bu gece yine
Gözlerim kadar
Kalbimde yorgundu
Gökyüzü kadar karanlık
Yıldızlar kadar dağınıktı UMUTLARIM
Bir an toparlanmak istedim
Hangi Yanımı toparlayacağımı bilemedim
Ben orda sustum ..
Susuşlarimda Dinledim kendimi
Sonra Kayboldum ...
Ahh be Kadın seni ne çok üzdüler
Saçımın her beyazinda acı bir Hikaye
Yüzümdeki Çöküntüler hayatin çıkmaz yolları
Her bir çizgide Bin Acı var
Sustuğum yerlerde hep Kurşun yaraları
Delik deşik her zerrem
Darmadağın her yanım
Can kırıkları
Cam kırıkları gibi
Yara bere içinde bırakmış
Seni nasıl üzdüler be KADIN
Nasıl soldum
Nasıl kurudum
Yapraklarım Sonbahar gibi döküldü
Gözyaşlarım Çakıl taşı gibi çakıldı.
Gözlerimin en derinine
Nadide bir çiçektim
Kupkuru bir dala döndüm
Ah be KADIN seni nasıl üzdüler
Bir Ceylan misali vuruldum
Bir Orman misali yakıldım
Bir deniz misali kirletildim
Kimse görmedi yüreğimdeki aydınlığı
Hep kör karanlıkta Kalmışım
Küllerimden doğacak ken
Küle çevirdiler Beni
Ah be KADIN seni nasıl üzdüler
Şiir Yüreğim