Hukukun tarlasını verem otu bürümüş
Köklerinden tutunup filizlere yürümüş
Hasat etmek imkansız başakları çürümüş
Bir kafesin içinde umut besleyen kadın
Lekelendin yok yere şimdi hükümlü adın.
Dökülür mü göklerden özgürlük yağmurları
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta