bu evler
kızları ellerinden alınmış
taş basmaya dururlar çalı diplerinde
elleri kıl çuval olur birinin
biri eteklerini döver
hani senin
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




bu evler
bu kapılar
dar yollar
kızların hasreti
çalıların gecesi
kıl çadırlarda ağıt
hani dizlerini döven anne
saçı sakalı ağarmış baba
gidip dönülmeyen yollar
çeyiz aynaları
lohusa şerbetleri
çocuktuk
umudu biçtiler önce
acıya durdu sesimiz
Evler, çoğu zaman çocukların cehennemidir. Özellikle kız çocuklarının cehennemi...
Bir cehennemden diğerine geçerken ateşlerini yanlarında götürürler ve yanmaya devam ederler.
Bu yüzden şiir gözlerine bakmalıdır kadınların, yüreklerindeki acıyı anlamak için.
Hep güzel yazan kaleminize ve yüreğinize teşekkürler sevgili şair. Şiir ve yaşam yolunuz aydınlık olsun.
Acı gerçekler.halen bu zihniyeti taşıyanlar var malesef.
Şiir güzeldi tebrik ederim şair
Hiç yüzyüze gelmek istemediğim gerçekler ama gerçekler işte
Teşekkürler şiir için...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta