Öyle bir baktı ki; anlatamam.
Öyle bir güldü ki; bunu da anlatam.
Çünkü kelimeler yetmez.
Çünkü bu vahşet bitmez.
Kelimelere sarılsam, darılanlar olacak.
Kırılanlar olacak...
Mutlu olmak ne kelime; öldüm öldüm dirildim.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta