Sevda dolu ilk insan Hava anayla bildi
Cennetlerde yaşarken garazsız çok sevildi
Ruhuyla bedeniyle ondan ayrı değildi
Adem babaya konan iki göz idi kadın.
Berrak sular misali bu dünyaya getiren
Şefkatle kucaklayıp ağaç gibi yetiren
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta