Kadının iyisini kainat kutsamıştır
Onda ve onunla en büyük annedir şefkat
Kadının nazik kalbine cennet taht kurmuştur
Ondan rüzgar gibi belirsiz esmez sadakat
Aklının güneşinden evrene düşen şevktir
Üstüne düştüğü her şeyi süsler o rahmet
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta