Kadın Şiiri - Yorumlar

Şiirde ya da yazılımda yanlış arayanlara için;

A.Ü. Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi

Erzurum 2001

Sayı 16

Sayfa 141



KADIN

Kadın! Ey sevgili hemşıre (25) uyan!
Ana! Ey nazlı kadın kalk! Uyuyan

Daima mevtle hem-duş oluyor.
Züll ü mihnetle hem- aguş oluyor.

İşte sıyrılmada hep zulmetıer! ...
Ağarır danyeri kalk, işte seher' ..

Uyan, etrafını seyret de, düşün!
Bütün evlad-ı vatan işte, bugün

Yalınız senden umar sadra şifâ,
Yalınız sende bulur ruha gıdâ.

Ana evladını besler, büyütür,
Anasız millet, evet öksüzdür.

Senin alemde vazifen , hissen
Ne büyük hem ne ağırdır bilsen?!

Kadın! Ey sevgili, şevkatli melek!
Bu kadar sabr u tahammül ne demek

O letafet, onca bütle sana,
Bu esaret, bu hakaret ne reva!?

Sen ne sen? Kendini bil, za' afı bırak!
Hep nasıbin mi senin sille, dayak?

Çekme ah, öyle mükedder, mahzun!
Ağla, gözyaşların aksın, coşsun'

Ağla, feryadını duysun erler,
Belki insafa gelüb rahmedeler.

Ağla, çırpın! O latıf, ince sesin
Çınlasın mevcelenUb yükselsin.

O sesin kuvveti, te'sıri büyük. ..
Ağla, ta lerzeye gelsin yer, gök.

Bak, bak insan ne kadar aldanıyor?
Hayır, asla beni sen dinleme, dur!

'Agla, hep agla!' dedim. Pek yanılış ...
Aglamakdan ne çıkar sanki? Çalış!

Oluyor işte hukûkun pâ- mâl,
Çalış, ögren, ara, bul hakkını al!

Perde-î zulmet içinden sıyrıl!
Kahramanlar gibi gavgâya atıl!

Fazıl u irfanla mücehhez olarak
Cehli yık, gafleti yak, aczi bırak!

Kimseden, gözleme yardım aslâ;
Yalınız kendine kendin ağla!



25 Hem-şire: Kızkardeş; mevt: ölüm; hem-dûş ol, eşit ol-; Züll (zül): Alçaklık; hem- aguş
ol- : Kucak kucağa ol-; danyeri: Tanyeri; sadr: Göğüs, yürek; letafet, Hoşluk, güzellik;

Bütle: Tapınma; mükedder: Kederli, üzüntülü; mahzun: Tasalı, kaygılı ;

Mevclen:
Dalgalan-; lerzeye gel- Titre-; pa- mal ol- Çiğnen- ; Perde-ı zulmet: Karanlığın perdesi;
Faz!: Erdem; irfiin: Anlama, bilme; mücehhez ol, Donan; cehl: Bilmezlik.


Kadına, kadınlığından önnce unuttuğu insanlığını hatırlatmaya çalışan bir şiir. Eril eğemen kovanına çomak sokmak gibi.

Şair her haliyle hoş gelmiş. Keşke hakkında daha fazla bilgi eklenseydi.

Xalide Hanım'a teşekkür teşekkürler.

Saygılar,

Sayın Osman Tuğlu ve Naci Kasapoğlu beyefendiler !

Şiir metninde işaret buyurduğunuz hatalar düzeltilmiştir.İlginize teşekkürler efendim.

G.Ş.E.

Lehçelere takılmayalım. Türkçemiz sadece İstanbul lehçesinden ibaret değil. Farklı şiveler de pekala öz Türkçedir.

Oh be işte bu. Gözümüz gönlümüz şu sayfada çoktandır böyle bir şiiri özlemişti tebrikler

1911 yılı...osmanlı tanzimat etkileri ile ne kadar örtüşen bir şiir..insan , serveti fünun, namık kemalleri ziya paşa ları mehmet akifleri hatırlıyor şiiri okuken...

şiirin aruzdan mütevvellit akıcılığı ve lirizmi zaten belirtmeye gerek olmayacak kadar aşikar ve hoş..rahmet diyoruz şaire...