Sallantılar içinde yürüyordu bir kadın araf çizgisinde.
Boynunda kara üzüm taneleri gözler taşıyordu sevgiliden emanet.
Aşk adaleti emretti avuç içlerinden uçan kuşa.
İki kanat arası uçuruma,iki Dünya 'yı mahkum etti.
Göklerde yansıyan bir
tevil de gizliydi suskunluğun sonu.
Ay parçalandı,gün aydınlandı parlayan ışıkla..
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




ikinci mısraya hayran oldum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta