Gah makina sandı beni çarkları hep dönen.
Gah dizinin dibinde oturması gereken...
Kıskandı birdenbire çılgınca,; yenik düştü kaprislerine.
Sonra kayıp bile saymadı unutma üstadı.
Paramparça ettiği bir dünya yoktu sanki.
Parçalar savrulmamıştı sanki.
Yıkıntılar arasından geçenlerin anlattıkları sevinç kaynağıymış.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta