Gah makina sandı beni çarkları hep dönen.
Gah dizinin dibinde oturması gereken...
Kıskandı birdenbire çılgınca,; yenik düştü kaprislerine.
Sonra kayıp bile saymadı unutma üstadı.
Paramparça ettiği bir dünya yoktu sanki.
Parçalar savrulmamıştı sanki.
Yıkıntılar arasından geçenlerin anlattıkları sevinç kaynağıymış.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta