İnsanız topraktanız hep cennetten gelmişiz
Âdemin can yoldaşı Havva’dır senin adın,
Akılla, sevda ile, sevgiyle yükselmişiz
Yaratılış gereği Âdem özdeştir kadın.
Nezaketin sembolü, muhabbetin kaynağı
Açılmış güle benzer nazlı yârin yanağı
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta