İnsanız topraktanız hep cennetten gelmişiz
Âdemin can yoldaşı Havva’dır senin adın,
Akılla, sevda ile, sevgiyle yükselmişiz
Yaratılış gereği Âdem özdeştir kadın.
Nezaketin sembolü, muhabbetin kaynağı
Açılmış güle benzer nazlı yârin yanağı
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta