Bir kadın vardı
Hiç denizi görmeyen
Denizi görmeyen o kadın
Bir çöldü sanki
Köklerini derine salmış
Suya hasret....
Çırpınıyordu yaşamak adına
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




çok güzel bir şiir iki kişi konuşurken diğer bir insandan bahsedermiş gibi işlenmesi samimiyeti arttırmış tebrikler TAM PUAN
Kadın
Bir kadın vardı
Hiç denizi görmeyen
Denizi görmeyen o kadın
Bir çöldü sanki
Köklerini derine salmış
Suya hasret....
Çırpınıyordu yaşamak adına
Bir kadın vardı
Hiç güneşi görmeyen
Teni geceden siyah
Gündüzü bekleyen
Bir kadın vardı
Kendi ikliminden uzak
Ve çorak
Coğrafyasından ayrıksanmış
Ölen yankısından uzak
Bir kadın nasıl denizi
Ve güneşi
İlklerini görmezdi? ?
Bir avuç gölge gibi kadın
Bir aşka benziyordu
Ama aşk karanlık
Bir hiçliğin sevdası gibi
Kadının imgesinin üstünden
Bir bulut gibi geçti
Nurcan Kapcı
BEĞENİYLE OKUDUM ÇOK HARİKAYDI İLHAMINIZ BOL OLSUN KALEMİNİZ DAİM OLSUN SAYGILARIMLA
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta