Teni toprak kokuyordu,
Ellerine güvercinler konuyor, bitki örtüsünü giysi biliyordu.
Yaşamla buluşturduğu oğlu kopardı Onu doğadan...
Ziguratlara yerleştirdi önce.
Tek bir ayna verdi insanlığa.
Kadın şaşırdı başlangıçta...
Göremedi yansımasını aynada.
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta