Kadın, kendi içindeki yalnızlığın portresini
Az önce dudaklarına çizdi.
Dudakları kırmızıydı,
Dudakları aşktı.
Adı bir çiçekti, bir nehirdi.
Adı; unutulmuş bir efsanenin
Baş karekteriydi.
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta