Ayrılığı yüklenmiş bir başına yetim gölgeli kadın
Omuzlarına bozkırın urganını berkit’mişler yanık
Yorgun bilmiş kendini dudağı uçurum patikada
Sımsıkı sarılırmış iki dağın vurgun yemiş kaşına
Sel alıp götüren ela bakışları kesilmiş sevdasına
Gurbet diye,diye yaktığı türküler esirlik yarası
Ben gidince hüzünler bırakırım
Bu senin yaşadığındır
Bir ev sıkılır kadınlardaki
Bir adam sıkılır kadınlardaki
Seni sevmek bu kadar mı
O benim yaşadığımdır.
Devamını Oku
Bu senin yaşadığındır
Bir ev sıkılır kadınlardaki
Bir adam sıkılır kadınlardaki
Seni sevmek bu kadar mı
O benim yaşadığımdır.




Bozkırın ortasında bir kadın yalan bu dünyada....Kesinlikle öyle...Tebrikler!!!Beğendimm
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta